Արխիվ | Հոդվածներ RSS feed for this section

Ոչ մի կառավարություն չի սիրում տեղեկատվության ազատություն

«Տեղեկատվության ազատության մասին» ՀՀ օրենքն իր գոյության 16 տարիների ընթացքում որևէ փոփոխության չի ենթարկվել։ Ներկա իրավիճակում թերևս անհրաժեշտություն կա պարզապես փոքր ծավալի, բայց արդյունավետ փոփոխություններ ու լրացումներ կատարել օրենքում՝ հաշվի առնելով նոր իրողությունները, տեխնոլոգիաների զարգացումը, քաղաքացու և պաշտոնյայի միջև հաղորդակցության ժամանակակից ձևերը։

Կարդալ ավելին

Ազնիվ խաղի կանոններ՝ մեդիալսարանի համար

2003 թվականին ընդունված «Զանգվածային լրատվության մասին» ՀՀ  օրենքը մինչ օրս կարծես թե ոչ մի լրատվամիջոցի չի խանգարել աշխատել։ Մեդիա փորձագետ Մեսրոպ Հարությունյանը կարծում է, որ դա ցուցիչ է՝ գնահատելու որևէ օրենք։ Սակայն արդյո՞ք օրենսդրորեն պաշտպանվում է սպառողի իրավունքը՝ իմանալու, թե ինչ շահեր է սպասարկում այս կամ այն  լրատվամիջոցը: «Զանգվածային լրատվության մասին» օրենքը մի քանի բաց ունի, որոնցից օգտվում է հատկապես առցանց մեդիան։

Կարդալ ավելին

Անձնական տվյալների պաշտպանություն. վերապահում լրագրության համար

«Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին» օրենքը բացառություններ էր նախատեսում. անձնական տվյալներ հավաքելը և մշակելը չէր ենթարկվում սահմանափակումների, եթե դա իրականացվում էր բացառապես լրագրության, գրական եւ գեղարվեստական նպատակներով։ Դրա մասին էր օրենքի 1-ին հոդվածի 3-րդ մասը, որը, սակայն, 2016-ի դեկտեմբերի 16-ին խորհրդարանի ընդունած փոփոխությամբ՝ ուժը կորցրած ճանաչվեց։ Ընդ որում՝ գործընթացը խիստ գաղտնի էր։

Կարդալ ավելին

«Հայաստանում տեղի ունեցած սրընթաց զարգացումները նպաստել են ատելության խոսքի տարածմանը». ՄԻԵԴ փորձագետ

«Քաղաքական և հասարակական գործիչները պետք է իմանան, որ ուշադրության կենտրոնում հայտնվելով՝ կոշտ քննադատության կարող են արժանանալ, և պետք է հանդուրժող լինեն», – այսօր Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեին հղված իր առաջարկների փաթեթում նշել է Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի ավագ իրավաբան Վասիլի Լուկաշևիչը:

Կարդալ ավելին

Չկա հասցեատեր՝ չկա պատասխանատվություն. oրենքը բարդություններ է ստեղծել ոչ միայն պետական ատյաններում, այլև ԶԼՄ-ների աշխատանքում

Պետական մարմնից տեղեկատվություն ստանալու փնտրտուքի մեջ լրագրողը հաճախ խնդրի առաջ է կանգնում. ո՞ւմ դիմել՝ մամուլի խոսնակի՞ն, թե՞ հասարակայնության հետ կապերի ստորաբաժանում։ Ինչպե՞ս ստանալ օպերատիվ տեղեկատվություն։

Կարդալ ավելին

Քայլեր՝ ընդդեմ «ֆեյք» լուրերի. ինչ են առաջարկում լրագրողները

Հետհեղափոխական ժամանակաշրջանում կեղծ կամ, ինչպես ասում են, ֆեյք (fake) լուրերի մասին չեն խոսում միայն ծույլերը։ Դրանք տարածվում են վիրուսի նման, գայթակղիչ վերնագրերով։ Այսօր արդեն գործում են, այսպես կոչված, «ֆեյքերի ֆաբրիկաներ»։

Կարդալ ավելին

Ինչ է թաքցնում քաղաքապետարանը լրագրողից. օրենսդրական արգելքներ՝ մեդիայի գործունեության համար

Երբ փետրվարի 13-ին Երևանի ավագանու «Երկիր ծիրանի» խմբակցության անդամների ձեռամբ քաղաքապետարանում հայտնվեցին Նուբարաշենի բնակելի տարածքում բաց հոսող կոյուղաջրերի նմուշները, իսկ ավելի ուշ նույն խմբակցության ջանքերով լրագրողներն ականատես եղան այս մարմնում տիրող ամենաթողությանը, Երևանի արդեն նախկին քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը որոշեց այս ամենը «կարգավորել»։ Փոփոխություններ և լրացումներ կատարվեցին «Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման մասին» ՀՀ օրենքում։ Արդարադատության նախարար Դավիթ Հարությունյանի դիրքորոշումը, թե քաղաքապետարանի նիստերը պետք է լինեն բաց ու թափանցիկ,  չխանգարեց, որ խորհրդարանը հավանություն տար Տարոն Մարգարյանի և նրա շրջապատի նախաձեռնությանը՝ արգելել լրագրողների ազատ մուտքը քաղաքապետարան:

Կարդալ ավելին

Փակ դռներ՝ ԶԼՄ-ների համար. տեղեկատվության ազատության երաշխիքները պետք է ապահովվեն օրենքով

Նախկին կառավարությունը Սերժ Սարգսյանի վարչապետությանը պատրաստվելիս փետրվարի 1-ին հավանություն տվեց «Կառավարության կառուցվածքի և գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի նախագծին։ Լրատվամիջոցներին օրենսդրական փոփոխությունների միջոցով կաշկանդելու, նրանց ազատությունն անհիմն սահմանափակելու նախաձեռնությունը հաջողեց, և ԱԺ-ում մարտի 23-ին ընդունվեց։ Այսպիսով՝ ըստ օրենքի, կառավարության նիստերը պետք է լինեն դռնփակ, նախարարներին արգելվում է առանց վարչապետի թույլտվության տեղեկատվություն հրապարակել նիստերում ընդգրկված որեւէ հարցի մասին։

Մինչ օրենքի ընդունումը, կառավարությունում հավատարմագրված լրագրողները նիստերին հետևում էին շենքում հատկացված հատուկ սենյակից՝ ուղիղ հեռարձակմամբ, իսկ նիստից հետո հնարավորություն էին ունենում հարցեր ուղղել նախարարներին։ Օրենքի ընդունումով ԶԼՄ-ների ներկայացուցիչները զրկվեցին այդ հնարավորությունից։ 

Կարդալ ավելին

Անվտանգությո՞ւն, թե՞ շղարշ կոռուպցիայի համար

Երկրի առաջին 3 դեմքերի գործունեությանը վերաբերող գնումների մասին տեղեկությունները  2017 թվականից պետական գաղտնիք են։ Սա ամրագրվեց 2016 թ. դեկտեմբերին «Գնումների մասին» ՀՀ օրենքում կատարված փոփոխություններով։
Այս խիստ վիճահարույց փոփոխությունները տարեկան պետբյուջեից հատկացվող շուրջ կես միլիարդ դրամի մասին տեղեկությունները դարձրել են անհասանելի թե լրագրողների, թե հասարակության համար։

Կարդալ ավելին

Հեռուստատեսության եւ ռադիոյի հանձնաժողովը խեղաթյուրում է իրականությունը

ՀՌՀ-ի մեղադրանքը, թե՝ «առաջ քաշելով փոքր մարզային մուլտիպլեքսների գաղափարը, ԽԱՊԿ-ը ցանկանում է հավերժացնել պետական մուլտիպլեքսի մենաշնորհը»՝ պարզունակ զրպարտություն է։ Ռուսներն այս պարագայում ասում են. «с больной головы на здоровую»: Ինքներդ ձեր լծակներով հանդերձ չեք կարողանում կարգավորել այլընտրանքային մուլտիպլեքսի հարցը, ԽԱ՞ՊԿ-ն է մեղավոր։ Գոյություն ունի ԱԺ ներկայացված մի օրինագիծ, որով մենք՝ լրագրողական կազմակերպություններս, առաջարկում ենք հնարավորություն տալ ստեղծելու և՛ համապետական, և՛ մեկ կամ մի քանի մարզեր, և՛ մեկ կամ մի քանի համայնքներ ընդգրկող մասնավոր մուլտիպլեքսներ։ Իսկ պետական մուլտիպլեքսի մենաշնորհի հաղթահարման անհրաժեշտության ու դրա հնարավորությունների մասին բազմիցս ենք հրապարակայնորեն խոսել ու գրել։ Վրացական փորձին էլ անդրադարձել ենք, որպեսզի ցույց տանք, որ հարևան երկրում հեռարձակման թվայնացման արդյունքում չտուժեց ոչ մի հեռուստաընկերություն, նույնիսկ մարզերի ամենափոքր կայանները «մուլտիպլեքսավորվեցին», որովհետև օրենքը ճկուն է, քաղաքական որոշումներն էլ՝ առողջ։ Նույնը չես ասի Հայաստանի մասին. մարզերում գործող 10-ից ավել հեռուստաընկերություններ արատավոր քաղաքականության հետևանքով դուրս մնացին թվայնացման գործընթացից և հայտնվեցին ծայրահեղ ծանր վիճակում։ Վրաստանում մեկ պետական մուլտիպլեքսին զուգահեռ ստեղծվեցին երեք համեմատաբար խոշոր և մարզերում գործող բազմաթիվ մանր մասնավոր մուլտիպլեքսներ։ Հայաստանում բոլոր հեռուստաընկերությունները «խցկված» են մեկ պետական ցանցում։ Եվ ոչ մի մրցակցություն ու բազմազանություն։ Սա՞ է ձեր աշխատանքի արդյունքը։

Կարդալ ավելին